Een gebouwde omgeving kan voor mij niet zonder natuur. Ik ren en wandel dan ook graag door bossen en Maasheggen en ga in het buitenland op zoek naar andere landschappen. Die natuur krijgt nog meer betekenis wanneer je de dag erna door de stad trekt. Zoals licht niet zonder donker kan en open niet zonder dicht. Zelf zet ik contrasten in om expressiviteit of aangename ruimtes te creëren. Naast baksteen –degelijk en aards- plaats ik steevast iets abstracts of sprankelends, zoals wit pleisterwerk of staal en glas. Ik ben sowieso altijd naar een zekere spanning op zoek. Een sterk symmetrische gevel druk ik net uit z’n symmetrie en plaats wanden iets uit de haak.
"
Ik werk voorzichtig experimenteel en onderzoekend. Duizend denksporen terugbrengen tot dat ene idee. Veelheid versus minimalisme. Daarbij is de drieëenheid licht, lucht en ruimte voor mij vanzelfsprekend. Deze elementen bepalen ook het spel met de ruimtelijke continuïteit, wat me enorm intrigeert. Een andere fascinatie is van jongs af aan hout. Dankbaar, veelzijdig, vertrouwd materiaal, met een eigen karakter. Hout voelt warm aan, schept sfeer en behaaglijkheid en ruikt naar de natuur. De geur van versgezaagd hout maakt me nog steeds blij.
"PASSIE VAN BART: SAMEN BOUWEN